Blog Archives

What are women’s rights in Islam?

Women in Islam


In a truly Islamic society women have the following rights in Islam:
1. The right and duty to obtain education.
2. The right to have their own independent property.
3. The right to work to earn money if they need it or want it.
4. Equality of reward for equal deeds.
5. The right to participate fully in public life and have their voices heard by those in power.
6. The right to provisions from the husband for all her needs and more.
7. The right to negotiate marriage terms of her choice.
8. The right to obtain divorce from her husband, even on the grounds that she simply can’t stand him.
9. The right to keep all her own money (she is not responsible to maintain any relations).
10. The right to get sexual satisfaction from her husband.
and more…

Why do Muslim women have to cover their heads?

It is the general consensus among the Muslims that a Muslim woman is required to cover her head leaving only her face showing as part of an overall dress code and behaviour which Islam prescribes. It is therefore part of the social system of Islam, and a manifestation of important general Islamic principles. Firstly, an educated Muslim woman does this because she is following guidance from God and His prophet Muhammad recorded in the Qur’an,and in the Sunnah (the knowledge about the practice and example of the Prophet Muhammad (peace and blessings be upon him)). For example, one translation of the meaning of the specific ayat (verse)of Qur’an that mentions the head covering is as follows:
Surah 24 Al-Nur (The Light); ayat 31 (part of)
And say to the believing women……that they should draw their head-coverings over the neck opening (of their dresses) , and not display their ornaments except to their husbands, their fathers…..(etc)

Muslim Woman with Hijab


This guidance she regards, as by definition a Muslim should do, as being revealed by the ‘All-Knowing’ the ‘Most Wise’, The ‘Most Merciful’, ‘All-Mighty’ God who created all human beings and whose Power controls everything. She is doing it because she believes that God with His nature knows best what is in the true best interests of human beings, far more than a human can know, with his or her fallibility, and weaknesses.
The main principle reason for the hijab is modesty, which is not wishing to receive unnecessary attention from people, such as admiration and flattery, envy, or, most importantly, sexual attraction from those other than her husband.Great care is taken to keep sexual thoughts, feelings and interactions to within the boundaries of the marital relationship.
These types of attention may boost the ‘ego’ for the short term, but all have the potential to lead to disastrous consequences in the long term, for example leading to confused feelings, competition, suspicions, affairs, break-up of marriages and other relationships, disturbed children, and ultimately a community where people are insecure,unhappy, and divided amongst themselves.
From this it can be seen that the hijab is a manifestation of another important principle in Islam, which is valuing benefits which are permanent above those which are temporary. What is permanently beneficial is, for example, a happy marriage between two people who aim to learn, teach and apply Islam to the best of their ability in their lives. This is seen as that which brings about the true happiness of the soul for eternity, by purifying and keeping it in its pure, natural, God-created state, filling it with peace and contentment, patience, gratefulness, love and compassion. What is temporary are the momentary pleasures derived from, for example, people’s opinions of you, leading to your own self-satisfaction, or, even more basically, those derived from physical sensations.
A strong marriage, and a peaceful, cooperative, happy community, where people’s feelings towards one another are good, will not only provide the true happiness that the soul needs, but also, in moderation, the good opinion, physical, and other pleasures that the ego requires.
Therefore, the freedom and benefit of the soul is encouraged, requiring a corresponding disciplining and moderating of the ego, but not a total denial or repression of it.
Besides following modest dress codes appropriate to the different natures of a man and woman, both Muslim men and women should abide by a certain modest and respectful code of conduct when interacting with the opposite sex.

Why are women oppressed in Islamic countries?

There is little point in discussing how well or badly so called ‘Islamic countries’ are living up to the teachings of Islam, or why. First it is necessary to clear up misunderstandings of what those teachings are.
Women are equal to men in the sight of God but they have in some respects different roles in life to men because of their different natures.
They differ psychologically, physiologically, and biologically from men. This makes them more suitable than men for certain responsibilities and less suitable than men for others.
Islam recognises these differences.
Oppression of women is the result of removing their rights. Islam gives men & women rights that are different in some aspects to those they have in the western world. The principle difference in the way these rights came about is also important. In the West rights became part of the law only after women had been through great political struggles and also partly due to the necessity of women working in factories during wars. It is possible that this will be reversed in the future. In Islam, rights were given ‘out of the blue’ by God through revelation. They cannot be reversed by anyone’s decision. Most Muslims recognise the purity and validity of the Qur’anic laws even if they are not following them, but it may be necessary to struggle for a return to them from time to time. It is quite commonly agreed that all things in life which are worthwhile require some struggle.
There is considerable overlap of rights that now exist in the Western world and those which Muslim women have always had (at least in principle if not in practice).

Ramazan Bashardost

Dr. Ramazan Bashardost

قانون احوال شخصيه اهل تشیع: شوکت علی محمدی

من نيز مانند ديگر شهروندان متمدن هموطنم حق اظهار نظر در مورد قانون احوال شخصيه يا همان قانون مدني جامعه شيعه را براي خود محفوظ مي دانم! اما من نيز مانند اکثر قريب به اتفاق صاحب نظراني که حق نظر را محفوظ مي دانند و اظهار نظر کرده اند؛ لوح محفوظ اين يار نديده و فيل مولانا را نديده ام، جز تاريکي اقوال و موضع گيري هاي اين چنيني و آن چناني!

در مورد اين قانون طيف هاي گوناگوني اظهار نظر کرده اند؛

۱. منتقدان: منتقدان نيز به گروه هاي ريز تري تقسيم مي شوند؛

الف/1. گروهي که قانون را ديده و از ديد درون ديني نقد هايي بر آن وارد مي دانند مانند موسسه عالي کاتب.

ب/1. گروهي که قانون را نديده، اما با نگاه برون ديني و صرفا عقلاني به قضايا نگرسته و آن را ناقض حيثيت جهاني شيعيان مي دانند. اين گروه بدون در نظر داشت پيوست تدوين کنندگان به اردو گاه سياسي و ….نگران رويگرداني جامعه جهاني از شيعيان افغانستان که وجهه قابل قبولي تا کنون داشته اند؛ مي باشند.

ج/1. جماعتي که به دليل پيوست تدوين کنند گان اين قانون و به ويژه آقاي آيت الله محسني، با اين قانون مخالفند و مخالفت اروپاييان و امريکاييان را وسيله خرد کردن ايشان کرده اند.

د/1. جماعتي که گفتمان هويت سياسي را بر هويت مذهبي ترجيح مي دهند و پا گيري گفتمان و انديشه مذهب محور را موجب سوء استفاده عده اي غير هزاره از اين هويت و تضييع حقوق هزاره ها مي دانند. دليل اين گروه جدا انديشي اين اقليت هاي غير هزاره در مواقع خطر است که مسير شان را از هزاره ها جدا مي کنند.

ه/1. گروهي که چشم به گشايش بلاد فخيمه دارند و در صدد سوداي روشنفکري اند. اينان نه دغدغه مليتي و نه مذهبي دارند و نان خود مي پزند و………

و/1. خارجي ها: نظريات غربي ها در راه افتادن موج مخالفت با اين قانون، نقش مهمي داشته است. مباني انديشه غرب با اسلام تفاوت جوهري دارد. بسياري از آموزه هاي ديني ما براي آنان قابل درک و قابل قبول نيست؛ همان گونه بسياري از ارزش هاي جامعه غربي براي ما چنان است. پس غربي ها اين انتظار را نداشته باشند که ارزش هاي جامعه سکولار و اومانيست غربي در جامعه مسلمان و شديدا مذهبي افغانستان قابل پذيرش باشد. پس آزادي عقيده چه معنايي خواهد داشت! ارزشي غربي خود را به آن ملتزم مي دانند. قرار شنيدگي، عنوان تمکين به تجاوز به عنف در معادل انگليسي آن ترجمه شده که مشکلاتي پديد آورده است.

بسياري از ارزش هاي جامعه ما و غرب در تضاد همند مانند منزلت خانواده و مسؤوليت تربيتي و…اگر در آموزه اسلامي خروج زنان را در مواردي که حق شوهر ضايع مي شود؛ محدود کرده در مقابلش زن را از تأمين زندگي معاف داشته که در جامعه غربي خانواده به منزله «کوهبي تي شن» يا به قول ما به اندوالي تنزل داده است که زن به اندازه مرد باید مخارج زندگی را بپردازد. زن با معافیت از مخارج زندگی فرصت بیشتری برای پیشرفت و آزادی روانی بیشتری دارد تا به مسولیت اصلی او یعنی تربیت انسان که شان انبیاست بپردازد. در صورتي که عالمان روشن فکري مانند علامه فضل الله و…خروج زن را تنها در موردي خوف تضييع حقوق شوهر؛ منوط به اجازه شوهر دانسته است.

ادعاي مقايسه اين قانون با شريعت دشوار آفرين طالباني بي انصافي است. طالبان زنان را از تحصيل باز مي دارند و خروج و عبور و مرور زنان را بدون پليس (محارم) ممنوع مي دانند و …که در اين قانون و واقعيت جامعه شيعه هرگز چنين نيست.

موافقان:

1. اکثريت خاموش:

جامعه هزاره به دليل شيعه بودن و شيعه مسلمان شدن؛ همه مکانيسم هاي دفاعي خود را جهت حفظ هويت مذهبي فعال کرده بود! براي بقاي اين هويتي که در آغاز(سال36هجري به بعد که شنسب در حضور امام علي(ع) مسلمان شد و حکومت غور و غرجستان و مرو به غوريان هزاره واگذار شد) اقتدار سياسي و سعادت اخروي براي شان در پي داشته بود؛ هويت ملي خود را فدا کردند. هزاره هاي شيعه ماده131 قانون اساسي را احيا کننده حقوق پايمال شده شان مي دانند و اين قانون را نماد حضور برابر و انساني در کشور مي دانند. اکثريت خاموش، اين قانون را در اين مرحله اگر چه ناقص هم باشد نشان هويت شيعي خود مي دانند و با توجه به جو بي اعتمادي گذشته، تعديل زود هنگام آن را خطر جدي براي حذف خود مي شمارند.

2. عالمان برجسته ديني: اين قانون به وسيله عده اي از کار شناسان و با سوادان حوزوي تدوين شده و در شوراي علماي کابل تصويب شده و در اختيار وزير محترم عدليه که خود از کار شناسان حوزوي و نيز حقوقدان است قرار گرفت تا روند قانوني خود را طي کرد. عالمان برجسته جامعه ما مانند آيت الله العظمي محقق کابلي و  آيت الله محسني اين قانون را ديده و تأييد کرده اند. عالمان برزگواري مانند آيت الله العظمي فياض، صالحي ترکمني، تقدسي، صادقي پرواني، عرفاني يکاولنگي، و.. اين قانون را رد نکرده اند.

3. اکثريت نمايندگان شيعي پارلمان!

اما……

واقعيت آن است که ما اعتدال رواني نداريم! در موافقت ها و مخالفت ها راه افراط و تفريط را طي مي کنيم!

بر خي از جماعتي که مخالفت کرده اند، از سر دلسوزي است، اما نبايد آن را بوق و کرنا کنند که هر بي سواتي مانند من اظهار نظر کنند و قضايا پيچيده شود و احيانا وهني براي جامعه ما به شمار آيد. نخبگان جامعه راه هاي سالم تري را تمرين و جست و جو کنند. اين مسايل در محافل علمي بررسي شود.

اين مسأله، يک کار کاملا تخصصي است و بايد متخصصان اين فن، يعني فقیهان و عالمان طراز اول جامعه آن را بررسي علمي کنند.

واقعيت آن است که مبناي اين حقوق، نظريات مشهور علما است(اين اصطلاح فني علم فقه است) و آقاي محسني موافقت نکرده که نظريات خودش مبنا قرار گيرد! احتمالا او چنين روزهايي را پبش بيني مي کرده است. اگر چه صاحب نظران حوزوي مانند علامه فضل الله و …از بسياري از نظريات مشهور عبور کرده اند. واقعيت آن است که داشته­ی مورد اتفاق فقه ما همين است که آمده! اگر اشکالي هست در رکود اجتهاد حوزه ما است و تدوين کنندگان آن نظر سوء نداشته اند. ما اگر مخالف يک مسأله هستيم بايد آن را عالمانه نقد کنيم نه آن که جو جامعه التهاب زده را مکدر و تنش آلود کنيم.

مي شد و مي شود ادبيات بهتري در اين قانون استفاده کرد که چنين مشکلاتي پديد نيايد. ترسم آن است در اين مقطع، به جاي سرمه، چشم را کور کنيم که مباد! اميدوارم با حفظ حق نظر، دور انديش باشيم!

شيميدان هاي نامي اسلام

آغاز كيمياگري اسلامي با اسامي مرداني همراه است كه احتمالا خود كيمياگر نبوده‌اند، اما با گذشت زمان و فرارسيدن قرن دهم ميلادي ، كيمياگران شهيري از ميان آنان برخاستند كه علاوه بر تفكراتشان ، نوشتارهاي كاملا جديد و نويني خلق كردند.

امام جعفر صادق عليه السلام (148 ـ 82 هـ . ق. / 770 ـ 705 م.)

محضر پر فيض حضرت امام صادق (ع) ، مجمع جويندگان علوم بود. با دانش پژوهي كه به محفل آن حضرت راه مييافت از خرمن لايزال دانش او بهره مند ميشد. در علم كيميا ايشان نخستين كسي بودند كه عقيده به عناصر چهارگانه (عناصر اربعه) آب ، آتش ، خاك و باد را متزلزل كردند. از فرموده‌هاي ايشان است كه : «من تعجب ميكنم مردي چون ارسطو چگونه متوجه نشده بود كه خاك يك عنصر نيست. بلكه عنصرهاي متعددي در آن وجود دارد.» ايشان هزار سال پيش از پرسينلي ، لاووازيه و … دريافته بود كه در آب چيزي هست كه ميسوزد (كه امروزه آن را هيدروژن مينامند).

از امام صادق (ع) ، رساله‌اي در علم كيميا تحت عنوان «رسالة في علم الصناعة و الحجر المكرم» باقيمانده كه دكتر «روسكا» آن را به زبان آلماني ترجمه و در سال 1924 آن را تحت عنوان «جعفر صادق امام شيعيان ، كيمياگر عربي» در «هايدبرگ» به چاپ رسانده است. به عنوان مثال و براي آشنايي با نظرات حضرت صادق (ع) در شيمي ، خلاصه‌اي از بررسي دكتر «محمد يحيي هاشمي» را در ذيل درج ميكنيم:

از شرحي كه امام صادق (ع) براي اكسيد ميدهد، چنين معلوم ميشود كه اكسيد جسمي بوده كه از آن براي رفع ناخالصي در فلزات استفاده شده است. ايشان تهيه اكسيد اصغر (اكسيد زرد) را از خود و آهن و خاكستر به كمك حرارت و با وسايل آزمايشگاهي آن دوره ، مفصلا شرح داده و نتيجه عمل را كه جسمي زرد رنگ است، اكسيد زرد نام نهاده‌اند. اين شرح كاملا با فروسيانيد پتاسيم كه جسمي است زرد رنگ به فرمول Fe(CN)6] K4] منطبق است و … . نتيجه عمل بعد از طي مراحلي ايجاد و تهيه طلاي خالص است. امروزه نيز از همين خاصيت سيانور مضاعف طلا و پتاس براي آبكاري با طلا استفاده ميشود.

جابر بن حيان (200 ـ 107 هـ . ق / 815 ـ 725 ميلادي)

جابربين حيان معروف به صوفي يا كوفي ، كيمياگر ايراني بوده و در قرن نهم ميلادي ميزيسته و بنا به نظريه اكثريت قريب به اتفاق كيمياگران اسلامي ، وي سرآمد كيمياگران اسلامي قلمداد ميشود. شهرت جابر نه تنها به جهان اسلام محدود نميشود و غربيها او را تحت عنوان «گبر» ميشناسند.ابن خلدون درباره جابر گفته است:

جابربن حيان پيشواي تدوين كنندگان فن كيمياگري است.

Read the rest of this entry

Shia-Sunni relations in Pakistan

Main article: Sectarian violence in Pakistan

Pakistan, the country with the second largest Muslim population in the world, has seen serious Shia-Sunni discord. Almost 80% of Pakistan’s population is Sunni, with 20% being Shia, but this Shia minority forms the second largest Shia population of any country, larger than the Shia majority in Iraq. Until recently Shia-Sunni relations have been cordial, and majority of people of both sects participated in the creation the state of Pakistan in 1940s. Despite the fact that Pakistan is a Sunni majority country, Shias have been elected to top offices and played an important part in the country’s history. The founder of Pakistan Muhammed Ali Jinnah and the Bhutto family are Shia Muslims, as is Asif Ali Zardari and several top Pakistani Generals such as General Yahya Khan and General Musa Khan. Read the rest of this entry