Blog Archives

اعلاميه حزب وحدت اسلامي افغانستان در قبال تهاجم بي رحمانه کوچي نماها به مناطق دايمرداد و بهسود

    اعلاميه حزب وحدت اسلامي افغانستان در قبال تهاجم بي رحمانه کوچي نماها به مناطق دايمرداد و بهسود
    26/2/1389
    « ما مي خواهيم ستم هاي چند قرنه بر مردم ما پايان يابد»
    (از سخنان رهبر شهيد)

    با کمال تأسف، در شرايطي که ضرورت التيام زخم هاي چرکين و ديرينه جنگ و خصومت در افغانستان بيش از هر زماني ديگر برجسته به نظر مي رسد، هر از چندگاهي جريان هاي مشکوکي تحت نام کوچي در کشور سر برآورده و براي مردم بي دفاع جنايت و مصيبت به وجود مي آورند. از آنهم مهمتر، جاي تأسف مضاعف اين جا است که مي بينيم دولت به عنوان مسؤول مستقيم تامين کننده امنيت شهروندان، با بي تفاوتي تمام نظاره گر حادثه مي باشد. و اين جدي ترين زنگ خطري است که مي تواند، بخش هايي از کشور را به کام بحران هاي مهار ناپذير ديگر فرو ببرد. آخرين گزارشها حاکي است که اين عناصر مسلح و آشوب طلب تحت نام کوچي شبانه بر بخش هاي وسيعي از بهسود و دايميرداد حمله برده و خانه ها و بازارها را به آتش کشيده اند و اين دقيقاً همان پاليسي طالبان است.
    حزب وحدت اسلامي افغانستان با صراحت اعلام مي نمايد که بحران کوچي در هزاره جات هرگز رنگ حقوقي ندارد؛ بلکه تداوم بخشي از ستم هاي دير سالي است که متأسفانه به شکل زنجير وار، از زمان حکومت اميرعبدالرحمان تا هنوز بر مردم مناطق مرکزي جريان دارد. تهاجم مسلحانه کوچي نماها، که در واقع، بخشي از پاليسي عبدالرحماني و طالباني در قبال مردم مناطق مرکزي است، در شرايطي صورت مي گيرد که دولت افغانستان به منظور ايجاد صلح، جرگه ملي مشورتي صلح را داير مي کند. بنا براين نخستين پرسشي که مطرح مي شود اين است که چرا دولت در قبال مردم افغانستان دوگانه عمل مي کند؟ آنجا که صلح و مصالحه در عمل زمينه کمتري دارد، و جنگ با دولت جهاد تلقي مي شود، دولت شعار صلح ميدهد؛ اما آنجا که صلح است و مردم در عمل حاميان اصلي ثبات و امنيت مي باشند، به جرم حمايت دولت، تحفه جنگ و تهاجم دريافت مي کنند؛ و اين صداقت دولت را در قبال حل معضل کوچي، با پرسش هاي جدي رو به رو مي سازد.
    حزب وحدت اسلامي افغانستان گرچه صلح، در چوکات قانون اساسي را با همه طرفهاي درگير؛ از جمله طالبان يک ضرورت انکار ناپذير ميداند؛ اما در عين حال هشدار ميدهد که ادامه روند سناريوي کوچي، و بي تفاوتي دولت در برابر آن، نه تنها با ايده صلح و ثبات زاويه منفرجه ايجاد مي کند؛ بلکه شعله هاي جنگ را نيز در سرتاسر کشور شرربارتر مي نمايد. شايد هم اين شعله ها خرمن هستي مردمي را بسوزاند که بيشتر از يک قرن، در حسرت صلح، امنيت و برادري نفس کشيده اند؛ اما بي ترديد، بايد پذيرفت که دامن آتش افکنان نيز سرانجام، از شر شعله هايي که خود شان بر خرمن ديگران افکنده اند، در امان نخواهد ماند. حزب وحدت اسلام افغانستان معتقد است که اگر از هجوم مسلحانه کوچي نما ها در هزاره جات جلوگيري به عمل نيايد، پيامد هاي زيانبار اجتماعي و سياسي آن، وسيعتر و مخرب تر از آن خواهد بود که تصور مي شود. لهذا اين حزب، با ابراز نگراني شديد از وضعيت پيش آمده، مواضع خويش را در قبال اين مسئله تأسف بار، به شرح ذيل اعلام مي نمايد:

    1- قبل از همه هجوم وحشيانه کوچي نماهاي مسلح را در مناطق بهسود و دايمرداد به شدت محکوم نموده، تداوم اين تهاجم ضد انساني را منافي صلح، امنيت و ثبات و ويران کننده اعتماد شکننده و لرزان ملي ميداند؛
    2- همانگونه که اشاره شد، از نظر ما معضل کوچي و ده نشين يک معضل حقوقي نيست تا از طريق ارگانهاي عدلي و حقوقي قابل حل باشد؛ بلکه اين معضل، يک معضل سياسي-مديريتي است که تنها با دخالت مستقيم دستگاه سياستگزاري و اجرايي دولت قابل حل مي باشد. بنا براين، با صراحت و جديت اعلام مي نماييم که اگر دولت افغانستان، جلو تهاجمات عناصر متجاوز، جنگجو و آشوب طلب را نگيرد و اين مشکل را حل ننمايد، مسؤوليت مستقيم تمام تبعات زيانبار و ويران کننده آن به دوش دولت خواهد بود؛
    3- از رئيس جمهور افغانستان مي خواهيم تا در جهت حل اساسي اين بحران، مطابق ماده چهارده قانون اساسي و براساس فرمان قبلي خويش، پروسه اسکان کوچي ها را تسريع نمايد؛ همچنين تقاضامنديم تا زماني که قضيه به صورت اساسي حل نگرديده است؛ جهت جلوگيري از تکرار همه ساله جنگ و خشونت، ارگانهاي امنيتي را موظف سازند تا در فصول معينه، تدابير مقتضي اتخاذ نمايند؛
    4- با وجود اينکه قانون اساسي به اسکان کوچي ها صراحت دارد، فرمان رئيس جمهور در اين رابطه موجود است و کوچي ها نيز خواهان اسکان مي باشند؛ و با وجود اينکه عده اي از بزرگان مردم ما در بدنه دولت و حکومت همواره پيگير اين قضيه هستند، عدم توجه ارگانهاي ذيربط دولتي در اين خصوص، از نظر ما و مردم مناطق مرکزي واقعاً ابهام آلود و پرسش برانگيز مي باشد؛
    5- از نظر ما کوچي هاي اصلي، مانند مردم ده نشين در طول تاريخ، ستم ديده اند و از سوي حکومت هاي وقت، به حيث ابزار مورد استفاده قرار گرفته اند. همچنين از اين نکته نيز به درستي واقفيم که کوچي هاي واقعي، نه به دنبال خونريزي و کوچ نشيني؛ بلکه خواهان اسکان و رسيدن به زندگي مدني مي باشند. بنا براين، از نظر ما کوچي ها حق دارند مانند ساير شهروندان زندگي کنند و ما از اين حق و خواست آنها حمايت مي کنيم.
    6- با توجه به آنکه در اثر تهاجم کوچي نماها، تعداد زيادي از خانه هاي مردم به آتش کشيده شده و مردم ساحات زيادي از دايمرداد و بهسود، بي خانمان و مهاجر گرديده اند، خواهان آنيم که هرچه عاجلتر از سوي دولت به مشکلات مهاجرين رسيدگي و خسارات وارده به آنها جبران گردد.
    7- از مردم شريف دايمرداد و بهسود نيز مي خواهيم با حفظ هوشياري کامل، مراقب اوضاع باشند و از هر طريق ممکن، تا آنجا که به آنان مربوط است، از دادن بهانه به دست مهاجمين پرهيز نمايند. با اين وجود تأکيد مي کنيم که دفاع از جان، مال، آبرو و ناموس، وظيفه هر انسان مسلمان است.
    ومن الله توفيق

    حزب وحدت اسلامي افغانستان
    دفتر سياسي